Uit de voorgeschiedenis van Oud Hoorn (6/8)

Demping Nieuwland en Munnickenveld
Secretaris Brouwer had in hetzelfde jaar ‘met leedwezen’ kennisgenomen van het denkbeeld van de burgemeester, uitgesproken in een raadsvergadering, om de grachtjes van het Nieuwland en het Munnickenveld te dempen. Kerkmeijer had in een ingezonden stuk in de Hoornsche Courant al gewezen ‘op het betreurenswaardige van zulk een maatregel’. Hij meende dat er ‘ter wegneming van den stank dier wateren’ wel andere middelen te vinden zouden zijn. Burgemeester De Jongh antwoordde ‘zelf veel te gevoelen voor het eigenaardige schoon van die grachtjes’ en meende dat men zich voorlopig maar niet te beangst moest maken voor het tot uitvoering komen van dat denkbeeld.

Koepoortsweg 5
Het huis aan de Koepoortsweg 5 is in 1915 verkocht aan D. Pijper te Hoogwoud, die het zelf wilde betrekken. Kerkmeijer had lucht gekregen van het plan van Pijper in de voordeur een kijkraampje te doen aanbrengen. Dit zou te betreuren zijn, vond Kerkmeijer; ‘de deur is daartoe niet geschikt en zal haar karakteristiek aanzicht daardoor geheel verliezen’.
De commissie besloot Pijper ‘per missive’ te verzoeken de deur niet te veranderen, en mocht dat niet mogelijk zijn er dan liever een nieuwe deur in te plaatsen, in overleg met de commissie, en de oude deur aan het museum af te staan.
De poging om de fraaie deur in het huis te behouden is jammerlijk mislukt. Pijper had Kerkmeijer en Brouwer welwillend aangehoord, maar ‘welhaast’ bleek dat hij de deur reeds lang voordien voor ƒ 30,- had verkocht aan de antiquair P. Vlekke, die er nu ƒ 125,- voor vraagt.
‘En thans prijkt (?) het huis met een moderne voordeur, met een kijkraampje’, noteerde de secretaris mismoedig in de notulen.

Doelenhotel
Commissielid Clarion wees in de zomer van 1915 op de treurige toestand van het beeldhouwwerk van St. Sebastiaan boven de deur van Hotel de Doelen. Faber antwoordde dat een restauratie zeer kostbaar zou zijn en de burgemeester voegde daaraan toe dat de eigenaar daarvoor waarschijnlijk geen geld zou hebben. Ook subsidie zou door de tijsomstandigheden moeilijk te verkrijgen zijn.
In april 1917 werden op wens van Kerkmeijer de beelden van het ‘St. Sebastiaans Doelenpoortje’ in het museum geplaatst.

Breed 20 en 41-43 en Onder de Boompjes 5
Omtrent een waarschijnlijk te amoveren gevelfragment op het Breed, bedoeld werd nummer 20, besloot de commissie in december 1915 om, indien dit niet te verhinderen zou zijn, de gevelstenen zo mogelijk voor het museum te verwerven. In januari 1916 moest men constateren dat de gevel zou verdwijnen. Debutade en de VVV hadden reeds geprobeerd de nieuwe eigenaar er toe te brengen het antieke gevelfragment ter plaatse te doen blijven, maar tevergeefs. Faber heeft nog een ontwerp getekend voor een nieuwe gevel met behoud van het oude fragment, zij het één verdieping hoger, maar de hoge bouwkosten waren daartegen een bezwaar. Kerkmeijer had hierover aan Heemschut geschreven, nog geen antwoord gekregen.
Terzelfdertijd waren ook oude panden aan Onder de Boompjes (nummer 5) en op de hoek Veemarkt/Breed (Blokker) in andere handen overgegaan en dreigde gevaar voor afbreken.