De Discus NV

Kaaspakhuizen

Bierkade, voormalige kaaspakhuizen
Gouda en Alkmaar (1903)
nu Museum v.d 20e Eeuw

De grondstoffen werden eerst opgeslagen in de verscheidene pakhuizen die het moederbedrijf K.H. de Jong's Exporthandel in Hoorn in gebruik had.
In de hoogconjunctuur waren dat er zo'n twintig, o.a. de pakhuizen met de namen Dantzig (Bierkade 8, nu woonhuis) de Zon (Bierkade 1),  Alkmaar,  Gouda (Bierkade 4, nu Museum van de Twintigste Eeuw), Landbouw, en Nijverheid (Nieuwendam bij de Hoge Brug), waar de kaas werd geschraapt en gewassen om daarna met karren naar het bedrijf achter de Oude Doelenkade gebracht te worden.

Nieuwendam, voormalige kaaspakhuizen
Landbouw en Nijverheid
nu o.a. horeca gelegenheid

Allerlei bewerkingen

In het bedrijf achter de Doelenkade werden de als grondstof voor de smeltkaas dienende kazen in stukken gesneden en dan door de "Wolf", een soort gehaktmolen, gemalen die er voor zorgde dat het in fijne slierten als een dunne pasta te voorschijn kwam. 
Daarna werd de pasta gewalst om het nog fijner te maken. 
Vervolgens werd het in troggen van veertig kilo naar de smeltketel gebracht waar de kaas na toevoeging van smeltzouten tot een temperatuur van 900C. werd verhit (pasteurisatie) om bacteriën te doden. Na deze procedure liet men de hete vloeibare kaas in emmers lopen en werd ze snel in de trechters van de afvulmachines gestort.

Op deze interieurfoto de bedrijvigheid bij het rookkaas maken in de fabriekshal achter de Oude Doelenkade 7.
V.l.n.r. Jaap Appel (portiemachine, dhr. Gons (toen wonende aan het Watertje) aan de felsmachine, Klaas Bakker (alleen achterhoofd), Gerrit Pierlo (vulmachine, tevens fabrieks-chef), dhr. A.C. Wijnja (bezig met legen van de smeltketel), directeur Vlam (aan de chemicaliëntafel werkend met citroenzuur en smeltzouten), rechts dhr. Kroon (medewerker).
Op de voorgrond de kisjes met de Discuskaasblokken.
Andere medewerkers in dit bedrijf waren o.a. Arie Broers, Sander Pierlo, Nico Bakker, N. Blauw, S. Leegwater, en Klaas Papa (ook muzikant). 

- Het overstorten was zwaar werk. Alleen al om steeds de hete emmers op te tillen en in de trechter van de vulmachine, die op een hoge tafel stond, leeg te gieten.
Onder de trechter zat de tapapparatuur waar bij het afvullen een soort kunststof darm gehouden werd, waar dan ca. 2 kilo kaas in liep. Daarna werd deze darm dichtgebonden met touwtjes. Ook dat was geen sinecure want de vloeibare kaas was dan nog steeds bijzonder heet.