Het Patriottisme in Hoorn in de jaren 1786 en 1787 (12)

Bij bekende patriotten werd aangeklopt en verzocht om geld "ten eynde ter Eere van den Prins vrolijk te wezen" (verklaring Jacobus van Crimpen en zijn vrouw). Dezelfde Van Crimpen werd genoodzaakt twaalf flessen wijn aan 't volk te geven, op de gezondheid van de Prins te drinken en "om met het swaayen van zijn Hoedt te roepen: Vivat orange, orange boven". Toen de deposant dit weigerde, nam een uit de menigte hem de hoed van 't hoofd en zwaaide er mee, onder 't uitroepen van de heilwens, die Van Crimpen had geweigerd.

De deposant Nicolaas Spaans verklaarde aan notaris Van Oostveen , dat hij Jan Baptist, de ex-gevangene, in de morgen van 15 maart in triumf langs de straten had zien geleiden, terwijl 't volk uitbundig juichte. Ook deze Spaans beklaagt zich over de opdringerige mensen, die jenever en wijn van hem eisten. Gelijkluidende passages komen ook voor in de attestatie van de reeds eerder genoemde Crap Hellingman. De dolgeworden massa, door de drank verhit, bedreigde 's avonds op nieuw die patriotten, die zij de avond te voren met de burgercompagnieën op hen hadden zien schieten. "Die Blixemse Snijder is ook op de Wagt geweest en heeft op ons gevuurd, die zullen wij wel nader spreken," voegde men Dirk Groen toe. Deze verliet daarop haastig zijn woonplaats en legde eveneens in Alkmaar zijn attestatie af bij notaris Van Oostveen. De volgende dag verscheen er ook Jacob Cramer, burger en "inwoonder der stad Hoorn", die men in zijn woonplaats voor "Franse, Smous" had gescholden en die 't ook maar beter vond met genoemde Groen en de "apothecar" Jan de Vries veiliger oorden op te zoeken. Ook op 't leven van de laatste had men 't, naar zijn stellige verklaring, bevestigd door getuigen, gemunt. Een zekere Nicolaas Beets was bereid de Alkmaarse "Notaris publicq", eerder genoemd, onder ede te bevestigen, dat, een aantal van tenminste "12 vrouwspersonen van de allergemeenste Classe" door de stad marcheerde onder "geschreeuw van vivat Orange, orange boven", "waardoor de burgeren zeer ontzet waren en velen derselve hunne deuren en vensters uit vreeze hebben moeten sluiten".

Niettegenstaande ook hij die voorzorg had genomen, stond er 's middags om twee uur een troep van wel dertig personen in zijn voorhuis, die op de gezondheid van de Prins, op zijn kosten, wou drinken. Hij verklaarde "zo geconfusioneerd" geweest te zijn, dat hij slechts enkelen had herkend.