Het schilderachtige Hoorn (3)

Deze gevels zijn verrijkt met luikjes, raampjes, lijsten en hogen. Overgestoken via het bruggetje, kan hij ze van dichterbij bekijken. Hij leest: Klaas Stapelhofje. Ernaast staat een klassiek poortje, waarop hij nog kan lezen: Christo duce et auspice christo -elo musa beat. Naar dat -elo moet hij raden, maar in ieder geval begrijpt hij, dat hier de kunst gelukkig is omdat Christus haar inspireert. De muze blijkt hem overigens alleen nog uit de geveltjes en het poortje toe te lachen, want achter het poortje ontdekt hij een vreedzaam tuintje, beheerst door een machtige beuk en als een hofje omsloten door woningen.

Klaas Stapelhofje.

Hier zou de kunst wel gelukkig kunnen zijn, denkt hij, want er heersen rust en vrede, maar die blijven hier voorbehouden aan de oudelieden die er wonen. In het midden van de tweelinggevel bewondert hij een gevelsteen, waarop hij het middeleeuwse bruggetje meent te herkennen. Aan de overzijde ontdekt hij nog meer oude huisjes. Eén daarvan is werkelijk een juweeltje.